7 mei t/m 17 mei

7 mei verlieten we Uluru op weg naar het westen. De avond ervoor hebben we nog de kunstinstallatie Field of Lights bezocht die gemaakt was rond de berg. 50.000 lichtjes veranderden constant van kleur. Een intens groot project. Je kon er zelfs doorheen lopen.

IMG_6919IMG_6916IMG_6920

Via The Great Central Road reden we van Uluru naar Laverton, aan de westzijde van Australië. 1016 km van rood gravel voor de boeg.

Ikl81IBhQFyFKrJNjDDtYA_thumb_3c83QpxHUwgQTKb7OrXQw2BOA_thumb_3c9

IMG_6935IMG_6930

De eerste kilometers ging nog over asfalt, maar al vrij snel doemde de rode gravelweg op.  Het stuk tot aan de grens met West Australië was het slechtst was ons verteld, maar dat viel alles mee. Wat wel opviel was dat je echt vrijwel alleen bent op deze weg. Eerst mis je de auto’s die je, of inhalen of tegemoet komen, daarna valt de telefoon weg en als laatste ook de wifi. Alleen met de weg. Maar gelukkig waren er langs de kant van de weg nog af en toe dieren om tegen te komen. Nog maar net op weg kwamen we een paar Emu’s tegen, 2 kamelen, nog 1 en daarna 7 tegelijk.

dmgWqAxjTRCQQR3+W4GClg_thumb_3c3

Idqd%jaoRg2hQLzdBlxFIw_thumb_6a7

Kamelen lopen hier in het wild rond, ooit door ontdekkingsreizigers meegenomen uit Afrika om Australië te gaan ontdekken. Achter gelaten en zich zo vermenigvuldigd dat hier nu de grootste concentratie kamelen op aarde is. Af en toe zagen we een dingo die soms vol in de remmen moest bij het oversteken van de weg. Ja, we hadden de gang er goed in een grote stofwolk achter ons latend. Namibie was ons trainingsterrein geweest waar we ook duizenden kilometers over gravel hebben gereden. Maar dat was met een heel andere wagen. Als je een auto voor 2100 euro koopt en je gaat er Australië mee rond, dan moet je er rekening mee houden dat er af en toe wat fout kan gaan. We gingen sowieso sneller dan de enkele fietser die we ook op deze weg tegenkwamen. Wat een test voor de fiets en de conditie. Ook een paar motorrijders waagden de oversteek. Gelukkig voor ons gebeurde er helemaal niets met de wagen en waren we eerste dag al halverwege. Warburton was onze slaapplaats. Buiten de campsite liepen de dingo’s en de Aboriginals, wij veilig achter een groot hek. De meesten hebben een drankprobleem en vechten is blijkbaar dagelijkse kost voor ze. Bij de tankstations op deze route staan de benzinepompen dan ook achter een zwaar hekwerk, want naast alcohol houden deze inwoners ook van benzine snuiven.

IMG_6938

In de campkitchen deel 3 van Game of Thrones bekeken en een paar Fransen op weg geholpen om een plaatsje te reserveren op de camping in Uluru. Dat kon, omdat wij Australische simkaarten in de telefoon hadden, zij hadden geen bereik… Daarna na een mooie zonsondergang te bed.

IMG_6965

IMG_6974

De andere dag weer vroeg verder. Het was koud geweest ’s nachts, 7 graden. Terwijl de temperatuur overdag meer dan 30 graden was. Op weg naar Laverton, het tweede deel van onze oversteek. Op de hele route zagen we kruisjes van omgekomen mensen, en ontelbaar veel autowrakken.

1sKZxSdug4QGlYA2aSw_thumb_3cbslG0tNlgS16uVej6zCUTnw_thumb_3ccEUfkvwgDS5uAGdbuykLH2w_thumb_3cag7Al4Oy6QuqjPrbc7zDcPA_thumb_3c7

Ja er gaat hier geregeld een hoop mis… De lucht boven en op de weg is regelmatig gevuld met grote adelaars, die zich tegoed doen aan de vele kangoeroes die door naast de weg liggen.

nxSgAtEETy6inw9Ng31wSg_thumb_68fg9pMZSGqb4TeF35MwlA_thumb_698

Halverwege de dag kwamen we aan in Laverton… een biertje bij het hotel als beloning voor de voorspoedige rit. Laverton zelf was niet veel meer dan een paar huizen en dus reden we nog 183 kilometer verder, over mooi glad asfalt, naar Leonora. We waren aangekomen in het gebied waar veel goud werd en nog steeds wordt gevonden. Er zijn hier heel veel goudmijnen. Aan de horizon zie je hoge perfect horizontale hopen grond, het restant van wat uit de grond is gehaald. Miljoenen en miljoen tonnen grond worden verplaatst om het kostbare goud te kunnen vinden. De campsite in Leonora was de ‘woonplaats’ voor veel mijnwerkers, niet echt gezellig. Sommige staan er al jaren, de buurman had zijn plaatsje wel heel ludiek ingevuld.

IMG_6939 2

De volgende ochtend een bezoek aan een ghost town bij Leonora. Ooit woonden er 1200 mijnwerkers, nu is het een openlucht museum.

hdvfF84yRJauOdbcrcmDMQ_thumb_3d2iRqHq0H8RNmm844so%dr2Q_thumb_3ceetRM9y20RcGEX0qxuXWy+A_thumb_3daFl7WseS6SUyrCPuZfZZXew_thumb_3e0

De mijn die er naast ligt is nog steeds actief. Nadat jarenlang de mijn een dagmijn was, ‘boven’ de grond, wordt nu tot 1700m meter diep gegraven.

AxB%GB8wSDuLvxHYJVgEGw_thumb_3df

Begin 1900 kwam de mijn tot ontwikkeling en werd geleid door een Amerikaanse manager met de naam Hoover. Later werd hij president van Amerika! Het huis van de manager is ingericht als museum en ook de oude mijnspullen en machines zijn allemaal nog zichtbaar. Tijdens de eerste wereldoorlog moesten bijna alle 400 mijnwerkers in dienst om te vechten aan het front in Frankrijk en België. Er kwamen er, blijkt uit de plaquettes, maar heel weinig van terug… We besloten om nogmaals het gevecht met gravel aan te gaan. We besloten een shortcut te nemen waarbij 400 kilometer gravel op het menu stond via Meekatharra. Deze weg was helemaal doods, we kwamen alles bij elkaar 3 auto’s tegen. Bijna nog een aanrijding met een lizzard die de weg overstak. Het was er een van zeker anderhalve meter lengte. Hij of zij rende voor het leven en haalde het net. Hard remmen op gravel is het enige dat je nooit moet doen…. Na een wederom koude overnachting, door naar Carnavon, het einde van het gravel. Onderweg passeerden we weer de Tropic of Capricorn. Dat was voor de derde keer. 1 x in Namibië, 1 x aan de Oostkust en nu aan de Westkust. Wij zijn beiden Steenbokken, zal er wel mee te maken hebben…

IMG_6956

Naast de weg zagen we regelmatig grote kleipannen van diep rode aarde. Eind van de middag kwamen we aan bij de kust. Vertrokken in Townsville aan de Oostkust, stonden we nu aan de Westkust. Wat een mooie rit alles bij elkaar. We hebben Australië gezien zoals maar weinig toeristen dit te zien zullen krijgen. De outback van Australië! Net buiten Carnavon gingen we een kijkje nemen bij de blowholes. Gaten in de grond waar het water door omhoog spuit.

ctIFBH2AQ+W7qLMFHYBzyA_thumb_69f

UNADJUSTEDNONRAW_thumb_69c

Wat een vliegen zaten daar weer. Met veel pijn en moeite kon er een filmpje van gemaakt worden. (Zie filmpjes) In Carnavon staat nog een oude telescoop en communicatie station die gebruikt werden tijdens de gemini en Apollo reizen van Nasa.

UNADJUSTEDNONRAW_thumb_6a2

Dit centrum had als laatste contact met de astronauten voordat ze op weg gingen naar de maan. De andere dag gingen we door naar Coral Bay. Een toeristische locatie aan de Westkust. Nou toeristisch was het zeker. De twee campsites, waren allebei helemaal volgeboekt. Gelukkig was er voor ons nog net een plaatsje beschikbaar. We konden een mooie wandeling maken langs het strand. Een paar meter van ons af zwommen de roggen, we hadden weer een cadeautje van de dag… we deden weer een nieuw kleurtje op…

IMG_6950

De volgende dag verder naar het Francois Peron National Park. We verbleven in Monkey Mia, een superluxe camping/resort. ’s Middags bij de borrel zagen we plots vinnen uit het water steken. Vlak bij de kust zwommen meerdere dolfijnen! Ze bleven een tijdje rondzwemmen, een surfer werd ‘omsingeld’… Mooie dieren. ’s Avonds uit eten geweest! Dat was weer even geleden. In Monkey Mia verbleven we twee nachten. Er was genoeg om te zien. Zoals Shell Beach een strand van meer dan 100 kilometer lengte wat geheel bestaat uit schelpjes ter grootte van een vingernagel. Superwit!

8yemHjndQTKXNApGA4yMtw_thumb_6b3

Of de Stromatolites, ontdekt als een van de eerste vormen van leven op aarde. Deze organismen waren in staat om zelf zuurstof te maken. Als je ze ziet zijn het rotsen, maar het is levend organisme. Bijzonder als je bedenkt dat ze al zoveel miljoenen jaren oud zijn.

l6mpSTGmR0GRTuKJROInRw_thumb_6bc

Onze route ging verder langs de kust naar Kalbarri. Een mooi plaatsje met veel uitzichtpunten zoals Natures window, Z-Bend en tal van andere mooie rotsformaties en doorkijkjes.

NlABASjSztFflrun7qA_thumb_6d9nHI%ChXLShOF7PYVmzyInQ_thumb_6ccQ7A0bRsYQv2+IArspPCAvQ_thumb_6d8p8EmgKm8TCqfcarCRTHXGA_thumb_6c850rdiIBfTaCrw4rhO56uwA_thumb_6e6

Tijdens een van de wandelingen langs de hoge kustlijn zagen we een walvis die op weg was naar Antarctica, vlak langs de kust. Geweldig om te zien hoe dit dier het naar zijn zin had, hoog opspringend uit de golven, met een dikke splash tekens neerkomend. Maar de snelheid zat er goed in…. Geweldig om mee te mogen maken.

B2slMzbgSy6WDLjXUModlQ_thumb_6f5

xlDGh4bRTH62O7VGqmrY2Q_thumb_700mx7mHDC4QZWt+WNAW9hkBg_thumb_6efZqApsmgLR8KhePBCuLfX9A_thumb_7095MBaJv7TRbqSWeiyuOhEZQ_thumb_6aa

Aan deze kust zie je ook op veel borden Nederlandse namen van zeevaarders die of iets hebben ontdekt, of schipbreuk hebben geleden. Het geeft maar weer eens aan dat we in die tijd een grote natie waren op zeevaartgebied. De zonsondergangen zijn stuk voor stuk schitterend te noemen. Gelukkig ging deze Pelikaan niet op de loop en kon het ultieme vakantieplaatje geschoten worden.

IMG_6982

Vanuit Kalbarrie verder naar het zuiden naar Geraldton, de grootste plaats boven Perth dat hier bijna 500 kilometer meer naar het zuiden ligt. Vanaf hier langzaam naar het zuiden naar onze eindbestemming. De auto staat inmiddels te koop op facebook en Gumtree. Als iemand naar Australië gaat en een goede auto nodig heeft? 8.250 dollar, zeg 5.000 euro alles er op en eraan!

tekoop

Een gedachte over “7 mei t/m 17 mei

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s