29 april t/m 6 mei

Maandagochtend was het zover. We nemen afscheid van de kust en  gaan op weg via een lange route naar Ayers Rock. Er zijn verschillende wegen, deels verhard, deels onverhard. Wij besloten vanwege de ouderdom van de auto te kiezen voor verharde wegen.

IMG_0216

Het is een eindeloos landschap, maar minder saai dan gedacht. Goed opletten ook dat je voldoende benzine blijft houden in de tank want een benzinepomp betekent nog niet de zekerheid dat er ook daadwerkelijk benzine aanwezig is. Want Australië is gigantisch groot en met maar 25 miljoen mensen behoorlijk ‘leeg’ in sommige gebieden.Onze eerste stop was In Hughenden, een goede 450 kilometer op de Flinders Highway. Bij het zoeken naar een campsite  maken we gebruik van 3 app’s die zonder internet kunnen werken, want eenmaal in de outback heb je geen telefoon en geen internet meer. Voor de veiligheid hebben we een satelliettelefoon aan boord. Je weet maar nooit. Zolang een camping maar een douche en toilet heeft is het voor een overnachting al snel goed.  Gelijk op de campsite hadden we de vliegen weer die ons met een constant bezoek vereerden. Dat heb je in de outback.. vliegen! De meeste toeristen lopen vaak met vliegennetjes over hun hoofd. Wij bleven meestal niet achter.

UNADJUSTEDRAW_thumb_349

De volgende dag door naar Mount Isa, een mijnstadje zo’n 500 kilometer  verderop. Onderweg kwamen we door Richmond, een stadje dat bol staat van de prehistorie. Zelfs de kliko’s zijn verpakt in dino-voeten.

IMG_1048IMG_4274

Mount Isa zelf word gedomineerd door de mijn. Zonder de mijn geen werkgelegenheid. We zagen zachtjes aan al meer aboriginals, die toch voornamelijk het centrale deel van Australië bevolken. De andere dag van Mount Isa naar Tennant Creek. We waren nog maar kort op weg toen we in een andere staat tercht kwamen. Northern Territory. De klok een half uurtje achteruit…Hiermee hebben we alle staten van Australië doorkruist.

IMG_4483

Onderweg wisselt de natuur behoorlijk af, maar het blijft een heel eind…

UNADJUSTEDRAW_thumb_34eUNADJUSTEDNONRAW_thumb_30c

In Tennant Creek aangekomen was het veelal Aboriginal wat de klok sloeg. Bij de drankwinkel stond politie voor de deur, eerst ID tonen, dan naar binnen. Bij het afrekenen weer ID tonen. Ze doen dat omdat veel Aboriginals verslaafd zijn aan drank en ze zo kunnen zien of ze op een zwarte lijst staan en dus geen alcohol mogen kopen. De campsite had drie weken ervoor veel last van die lui gehad, stelen op de camping etc. Nu werd er extra gepatrouilleerd. We hebben gelukkig geen last gehad. Wat wel opvalt is dat Aboriginals qua schoonheid niet echt vooraan hebben gestaan toen schoonheid werd uitgedeeld. Het spijt me te moeten zeggen dat we nog geen knapperd zijn tegengekomen. Vanaf Tennant Creek gingen we de volgende dag door naar Alice Springs. Onderweg gestopt bij de Devils Marbles, grote ronde keien die 440 miljoen jaar oud zijn! Door de tijd van massief gesteente veranderd in losse keien.

UNADJUSTEDNONRAW_thumb_2fa

UNADJUSTEDNONRAW_thumb_306

UNADJUSTEDNONRAW_thumb_2f9

We maakten daar de vliegen op hun ergst mee tot nu toe. De netjes werden weer tevoorschijn gehaald. Je moet er tegen kunnen, alles uitschakelen. Als het donker wordt zijn ze weg, ‘s ochtens zeggen ze weer vriendelijk gedag zodra de zon warm genoeg voor ze is. Ook kwamen we een paar hele grote beelden tegen van een Krijger en vrouw met kind en hagedis.

UNADJUSTEDNONRAW_thumb_318UNADJUSTEDNONRAW_thumb_314

Maar ook een stadje dat bekend staat om zijn UFO verschijningen…

UNADJUSTEDNONRAW_thumb_308

Alice Springs is een oase in een woestijn. Niet heel groot, maar alles is aanwezig.  Bij de plaatselijke VVV veel informative ingewonnen, want er valt veel te zien. Ayers Rock ligt niet, zoals veel mensen denken bij Alice Springs, maar zo’n 450 kilometer verderop. Op de weg ernaar toe kun je allerlei mooier plekken bezoeken. Dat maakt de trip wat aangenamer.

UNADJUSTEDNONRAW_thumb_328

UNADJUSTEDRAW_thumb_344UNADJUSTEDNONRAW_thumb_311UNADJUSTEDRAW_thumb_34d

Wij deden een toeristische route  met veel bezienswaardigheden en reden ook 150 kilometer op een onverharde weg om de auto te testen. Vanaf Ayers Rock gaan we namelijk ruim 1000 kilometer onverhard  naar het westen, dus dan moet ie wel in good shape zijn. Nou, de test werd goed doorstaan, de 155 kilometer werd in twee uurtjes afgelegd. We verbleven die dag op camping vlakbij Kings Canyon, een locatie waar je mooie wandelingen kunt maken en een van de hoogtepunten van centraal Australië. Kings Canyon was prachtig, intensieve wandeling van 6 kilometer via steile stukken. Maar meer dan de moeite waard.

UNADJUSTEDRAW_thumb_361UNADJUSTEDRAW_thumb_356UNADJUSTEDRAW_thumb_35dUNADJUSTEDRAW_thumb_36e

Na ruim 4 uur waren we weer bij het uitgangspunt terug en konden we vertrekken naar Uluru, nog 250 kilometer te gaan. Gerda zag plots een enorme vlakke rode rots opduiken, dat moet Uluru zijn, dachten we. Plekje met de auto gezocht, selftimer, foto gemaakt. Maar het was de verkeerde berg. Veel groter dan Uluru maar niet van de Aboriginals. Gefopt. Die nacht verbleven we op een gratis camping zo’n 40 kilometer van Uluru. DE nachten zijn hier erg koud, dekentje erbij, sokken aan is wel nodig. Om half negen vertrokken we voor het laatste gedeelte naar Uluru. Nou hij is nog steeds zeer indrukwekkendgroot en rood!

UNADJUSTEDRAW_thumb_37b

Ingecheckt op de camping, rondom deze plaats zijn hotels, een vliegveld, dit is de trekker van Australië! Overdag rondgereden en gewandeld en ook een bezoek gebracht aan Kata Tutja, een groep rotsen 40 kilometer verderop die tot hetzelfde park behoort als Uluru.

UNADJUSTEDRAW_thumb_38f

Ook heel mooi, maar totaal anders. ‘s Avonds de zonsondergang gezien bij Uluru en daarna heerlijk gegeten in een van de restaurants. Vandaag een wandeling gemaakt rond Uluru van 10,6 kilometer. Vroeg gestart in verband met de vliegen. ‘s Middags heerlijk gelunchd, auto schoongemaakt, koelkastje weer schoon en eindelijk het blog verwerkt. Centraal Australië is meer dan we er van verwacht hadden. Wat een mooi gebied. Wel vreemd dat ze midden in Australië pas waarschuwen voor het links rijden…

UNADJUSTEDRAW_thumb_36f

Morgen gaan we de grote oversteek maken via de Great Central Road. 1016 kilometer gravel en onverhard. We gaan er maximaal drie dagen over doen. Fingers crossed!

 

Een gedachte over “29 april t/m 6 mei

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s